DİLBER DİLAN AVŞAR KONUĞU SAYIN ERMİRHAN KARA NAMI EMİRHAN BABA KİMDİR

Dilber Dilan Avşar konuğu
Sayın Emirhan Kara Namı Emirhan Baba kimdir

Kim Bu Emirhan Baba?
​Edirne’den Kars’a,
Aranızda kimler varsa,
Bizden size selam olsun,
Aramıza hoş geldiniz dostlar.
​Sevgidir özümüz bizim,
Ezgidir sözümüz bizim,
Duygudur yazımız bizim,
Aramıza hoş geldiniz dostlar.

​İnsan seçmem, seçtirmem, seçenle beraber olmam. Hatamı kabullenir, cezamı çekerim; dostumu satmam, sattırmam, satanla bir adım bile atmam. Yalan söyleyemem, söyleyen devam ederse affım olmaz. Yardımı imkanım dahilinde yapar ve yapanı desteklerim. Boş keseden sallamam, özüm neyse sözüm odur. Ben dostluğa ve arkadaşlığa önem verir, aç uyur başı dik gezerim. Çıkarlarım doğrultusunda iş yapmam. Yolum düzgün, aklım selim, adaletim doğrudur; kimseyi kırmam, kıranı da hoş görmem!
​Ben; benden olgun insan isterim karşımda! Benden dürüst, en ufak dalgada arkasını dönmeyecek kadar olgun… Arkamı döndüğümde sırtımdan vurmayacak kadar güvenilir… Bir o kadar cesaretli olmalı.

Yağmurdan ıslanıp fırtınadan kaçmamalı, ayağı taşa takılınca kayadan korkmamalı. İşine gelince sevip, zoru görünce bırakmamalı!
​Ben buyum. Mazimi silmem, gömerim! Yaşanmışlıkları inkâr etmem, gülerim! Seviyorsam değer verir beklerim, sevmiyorsam ümit vermem silerim! Seviliyorsam gurur duyarım, sevilmiyorsam saygı duyarım! İki yüzlü insanlar yaklaşmasın, fena çarparım! Her “seviyorum” diyene inanmam, inandıranı kalbimde tutar, bırakmam! Pes edene buyrun kapı sağda, savaşanın varım yanında!
​Ben buyum; çözemeyene özetim, istemeyene sebebim! Boşuna uğraşma, beni asla çözemezsin! Acımasız değilim, canım yanmadıkça can yakmam… Her zaman yol vermesini bilirim, eğlenmesini de bilenlerdenim. Çok neşeliyim, asilim en önemlisi… Küçüğümü sevmesini, büyüğümü saymasını bilirim; kısacası görmemiş değilim! Dur durak bilmem, sınırı zorlarım. Korkak değilim, olanla da işim olmaz! Oynanmışı oynamam! Pes etmek bana göre değil, kaybetmem, kaybedilirim.

​Ben kim miyim? Sevmesini bilene yürek, yüreğini sunmasını bilene kıymet, savaşmasını bilene zafer, duymasını bilene ses, çekmesini bilene nefes, gitmesini bilene hedef, değerini bilene can, yaşamasını bilene hayatım. Ben yüreğim, yüreğimin karşısında yürek isterim!
​İşte ben… Alışılmamış bir insanım biliyorum; bir karanlıktır bende pırıl pırıl zamanlar. Mağrur kalbim her yerde asi ve yalnız. Neyleyim, umduğum gibi çıkmadı insanlar… Herkes bir şey aldı götürdü benden, dağıttım kaç yıl sevgilerimi cömertçesine. Gözlerim bir vefa arar, arar da bulamaz; nicedir hasret kulaklarım bir dost sesine. Bilirim, çoğu gün hüzünlüdür bakışlarım, içimde biri ağlar güldüğüm zaman bile. Gömerken kalbime bütün arzularımı, yanarım yaşanmamış anıların özlemiyle. Sevdiğim mahzun şarkılardır, hüzünlü resimler; garip akşamlarda yaşadığımı anlarım. Çevremde kim varsa konuşur durmadan, ben hep bir heykel asaletiyle susarım…

​Hayatta yalnızca sevmeyi bilirim. Her şeye rağmen ve her insana karşı yalnızca sevmeyi… Taşı, toprağı, böceği, kısacası her şeyi severim ben. İşte ben buyum, kabul ederseniz ben buradayım yani hayatta…
​Hayat üniversitesi son sınıf öğrencisiyim. Gerçek anlamda hayatı ve insanları her şeye rağmen inanılmaz seviyorum. Bu bir dişli çarka benzer; biri olmazsa diğeri hiç olmaz. Her şeye rağmen yaratandan ötürü yaratılanları severim.
​Sevgi ve saygılarımla,
Emirhan Baba