VİLDAN ILIK KALEMİYLE YÜREĞİMİZE DOKUNUYOR

Unutsa da Babam, Ben Onu Unutmayacağım…
“Hayırlı bir evlat mıyım?” Bu soruyu zaman zaman kendime soruyorum. Cevabını ise yalnızca Allah bilir. Ama bildiğim tek bir gerçek var: Benim için aile, hayattaki en büyük değerdir.
Bugün babam Alzheimer hastalığının son evresinde. Bir zamanlar bana yol gösteren, elimden tutan, bizi koruyup kollayan babam, bugün yaşamını sürdürebilmek için bizim desteğimize ihtiyaç duyuyor. Hayat bazen insanın rollerini değiştiriyor. Dün bize bakan anne ve babalarımız, bugün bizim bakımımıza ihtiyaç duyuyor.
Son yıllarda evimiz kadar hastaneleri de tanır olduk. Acil servislerin kapılarında bekledik, yoğun bakım önlerinde sabahladık. Doktorlardan gelecek güzel bir habere tutunduk. Hastane koridorlarında geçen her dakika bize hayatın ne kadar kısa, sevdiklerimizin ise ne kadar kıymetli olduğunu öğretti.
Alzheimer, sadece unutkanlık değildir. Beyindeki sinir hücrelerinin zamanla zarar görmesiyle ortaya çıkan ilerleyici bir hastalıktır. İlk dönemlerde unutkanlıkla başlar. İlerleyen süreçte konuşma, düşünme, karar verme ve günlük yaşam becerileri giderek azalır. Son evrede ise hastalar yemek yemekten yürümeye kadar birçok konuda başkalarının yardımına ihtiyaç duyar.
Ne yazık ki Alzheimer yalnızca hastayı değil, tüm aileyi etkileyen bir hastalıktır. Çünkü siz, her gün sevdiğiniz insanın biraz daha değiştiğini görürsünüz. Bu kolay kabul edilecek bir durum değildir. Ama sevgi, sabır ve merhamet bu yolculuğun en güçlü dayanağıdır.
Babam bugün belki beni artık hatırlamıyor. Ama ben onun bana öğrettiklerini, emeğini ve sevgisini hep hatırlıyorum. Bana yürümeyi öğreten o elleri, bugün ben tutuyorum. İşte evlat olmanın en gerçek anlamı da belki budur.
Bugün anne ve babası hayatta olan herkese bir çağrım var: Onlara zaman ayırın. Birlikte çay için, sohbet edin, sarılın. Çünkü bazı hastalıklar insanı bizden almadan önce hatıralarını alıyor.
Ben hayırlı bir evlat mıyım, bilmiyorum. Ama şunu biliyorum: Babamın elini son nefesine kadar bırakmayacağım.
Çünkü aile, sadece aynı soyadı taşımak değildir. Aile; en zor günde birbirinin yanında durabilmektir. Ve sevgi… Hafıza silinse bile, yürekten asla silinmez.